Selecteer een pagina

De zon schijnt in mijn dorp

Ik was vastbesloten om me niet te laten ompraten, want ik kon het gesprek met Erwin en Ronald vooraf wel uittekenen. Ze wilden een tijdschrift uitgeven in ons dorp en daarvoor zou ik waarschijnlijk mogen schrijven. Gratis. In de avonduren. Ik zou ze beleefd bedanken...

Over Stach

Ruim voordat we hadden besloten dat er een zou komen, stond de naam van onze hond al vast. Stach moest het worden, besliste Bart, met een ipad vol hondenfoto’s op schoot. Naar de hoofdpersoon uit Koning van Katoren. Ik vond het wel wat. Stach. Al was het alleen...

Redderen en poetsen

Tante Jo had vroeger een café: ’t Huukske. Mijn hoofd zit nog vol plaatjes. Bruine schrootjes. Een glimmende tap en Perzische kleedjes op de bar. Bakjes gezouten pinda’s met een lepeltje en glaasjes sigaretten. Een gele plakstrip vol vliegen aan het plafond. Mijn zus...

De moeders op het schoolplein

Ik wist dat ze kleine kinderen had. Dat ze die weinig zag omdat ze in een gesloten inrichting woonde. Ik wist ook waarom ze daar zat; ze snijdt zichzelf met alles wat ze scherp kan maken. Diep. Ruw. Bijna dagelijks. Niet omdat ze de aandacht nodig heeft of dood wil,...

Een fijne crisis

De crisis is stom. Waarom? Omdat hij ons bang maakt. En bang zijn is nergens voor nodig. Want er is niks mis met een beetje verandering. ‘Dit is geen crisis, maar een nieuwe werkelijkheid’, hoorde ik deze week op het nieuws. Blij veerde ik op. Een nieuw tijdperk,...

Psychologie van de koude grond

Hij stond jaren op de modderige camping van Lowlands en kostte slechts vijftig euro. Hij stinkt, ik kan er niet mee rijden (in elk geval niet achteruit) en er zijn minstens twee paar handen nodig om de bruin/beige hut open te klappen. Toch zag ik het direct voor me:...